อิ่มอุ่นอิ่มท้องอิ่มใจวันแม่

วันแม่ปีนี้ซือเจ๊ได้มีโอกาสเดินทางกลับบ้านสักทีหลังจากที่พลาดโอกาสมาหลายปีเนื่องจากติดเรียนติดสอบเป็นว่าเล่นเลย กลับครั้งนี้ถือว่าหลายวันทีเดียวลาพักร้อนตั้งแต่วันที่ 8 และ 11 ออกเดินทางตั้งแต่ตอนเย็นหลังเลิกงานวันที่ 7 เดินทางเที่ยวเวลา 19:30 ถึงขอนแก่นราวๆตี 2 กลับบ้านเที่ยวนี้ถือว่าคุ้มค่าเพราะ พี่สาวคนโตก็ถือโอกาสนี้กลับมาเยี่ยมพ่อแม่เช่นกัน เลยได้พร้อมหน้าครอบครัวกันอีกครั้งอบอุ่นดีแท้ ทุกคนยิ้มแย้มแจ่มใสที่ได้เจอกันพร้อมหน้าพร้อมตา แม่ก็ดีใจได้เจอลูกๆทำกับข้าวของโปรดเราซะเยอะแยะไปหมดเลยโดยเฉพาะ กระดูกหมูทอดกระเทียมพริกไทย ฝีมือแม่ ซือเจ๊ชอบมากๆ กินซะเยอะเลยกลับเที่ยวนี้หลายวันจึงเป็นเหตุให้ น้ำหนักขึ้นพรวดๆหลังจากที่พยายามลดมาได้สักพักหนึ่งฮ่าๆ ตะบะแตกแต่ไม่เป็นไร นานๆจะได้มีโอกาสกลับบ้านซักที กินข้าวที่ไหนก็ไม่อร่อยเท่ากับข้าวฝีมือแม่อยู่แล้ว แถมกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตาครอบครัวแบบนี้หายากมากอีกเรื่องที่น่าประทับใจ คือ ไปเที่ยวนี้ได้ถือโอกาสไปสวดมนต์เย็นด้วยเนื่องจากตรงกับวันพระพอดีพี่สาวคนรองเลยพาไปทำบุญเช้า แล้วก็ไปสวดมนต์เย็น อิ่มใจดีแท้

ซือเจ๊เดินทางกลับกรุงเทพตอนกลางคืนของวันที่ 11 ออกเดินทางจากขอนแก่นตอนเที่ยงคืนครึ่งแล้วก็มาถึงกรุงเทพฯ ราวๆ 6 โมงเช้าเห็นจะได้แต่ว่าพอกลับถึงกทม ดันป่วยซะงั้น เนื่องจากในรถเขาเปิดแอร์ซะแรงเลย ประมาณ 22 องศาเห็นจะได้ในรถก็มีกันแค่ไม่กี่คนพื้นที่ก็มีแค่นั้นแคบๆไม่รู้จะเปิดอะไรแรงนัก บรื๋อยะเยือกเจงๆ แถมมีฝนตกตลอดทางหนาวได้ใจไหมหล่ะคราวนี้ แล้วช่วงเวลาที่ซือเจ๊เลือกเดินทางกลับมันเป็นช่วงที่โดยธรรมชาติมันก็เย็นๆอยู่แล้วเพราะเป็นเวลาดึกสงัดหรือจวนเจียนจะรุ่งสาง เป็นไงหล่ะนรกไหม มันหนาวอย่าบอกใครเลยหล่ะกลับมาก็ป่วยตามระเบียบ แต่ดีหน่อยที่วันนี้เป็นวันหยุดเลยได้พักผ่อนเต็มที่..ใครจะเดินทางไกลๆแบบนี้แนะนำให้พกเสื้อกันหนาวและถุงเท้าไปด้วยนะซือเจ๊รอดมาได้เพราะเสื้อกันหนาวและถุงเท้านี่แหล่ะฮ่าๆจริงๆแล้วพกผ้าห่มผืนบางไปด้วยหละโดนแม่บ่นประจำว่าบ้าหอบฟาง ของแบบนี้คนไม่หนาวไม่รู้…ถ้าเราต้องอยู่ในที่ที่ร่างกายต้องการความอบอุ่นแต่เรากลับไม่สามารถให้ความอบอุ่นกับร่างกายได้ มันทรมานจริงๆนะตั้ง 6 ชั่วโมงเลยนะที่ต้องทนหนาวเนียะนี่คือเหตุผลว่าทำไมซือเจ๊ไม่ชอบกลับบ้านตอนกลางคืนและช่วงฤดูฝน..