Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

ประวัติเอกสารสำหรับ กันยายน, 2008

เฮ้อ..ต้องบอกว่าคิดอยู่นานว่าจะเขียนเรื่องนี้ดีไหมมันเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนและก็ล่อเป้าทีเดียว มันเป็นเรื่องที่คิดเห็นต่างกัน แต่ว่ายิ่งฟัง ยิ่งรู้ ยิ่งไม่เห็นด้วยก็เลยต้องออกมาเขียนสักหน่อยบอกไว้ก่อนว่าเจ๊ลำเอียงสุดๆอ่านไปแล้วจะรู้ว่าเจ๊เข้าข้างใคร ช่วงนี้ซือเจ๊กำลังตามข่าวคราวของ สตอร์มเซิร์จ(Storm Surge)และดร.สมิทธ ธรรมสโรช ประธานกรรมการอำนวยการเตือนภัยพิบัติแห่งชาติอยู่อย่างใจจดใจจ่อ หลังจากมีข่าวออกมาหลายๆอย่างถ้าใครติดตามข่าวเรื่องนี้ก็คงทราบกันเป็นอย่างดี ว่าตอนออกข่าวมาแรกๆนั้นประชาชนแตกตื่น(ไม่ตกใจไม่แตกตื่นซิแปลก?) จนกระทั่งกรมอุตุต้องออกมาแก้ข่าวว่าจะไม่เกิดขึ้น (เป็นผู้หยั่งรู้ฟ้าดินมาจากไหน?ห้ามธรรมชาติได้ด้วย) จนเป็นเหตุให้ท่านสมิทธ ถึงกับเอ่ยปากขอลาออกจากแหน่งโดยท่านสมิทธบอกว่า “การเตรียมลาออกไม่ได้น้อยใจ แต่เพราะหากทำงานไปและเมื่อออกมาเตือนแล้วหน่วยงานอื่นเพิกเฉยก็ไม่รู้ว่าจะอยู่ในตำแหน่งต่อไปเพื่ออะไร”(อย่าไปไหนนะท่านอยู่ต่อได้โปรด!!)เหตุเพราะคงโดนกดดันหลายทาง แต่จนแล้วจนเล่าก็ไม่ได้ลาออก(อีเจ๊ปลื้มมาก!)
แล้วก็มีข่าวคราวเรื่องนี้มาเป็นพักๆล่าสุดที่เจ๊อ่านเจอก็มีการออกมาแจ้งรายชื่อพื้นที่เสี่ยง 7 เขต (บางขุนเทียน,ทุ่งครุ,ราษฏร์บูรณะ,บางบอน,จอมทอง,บางแค และหนองแขม)พอข่าวนี้ออกมาได้ไม่นานก็มีข่าวออกมา มีใครไม่รู้ไปร้องต่อศาลขอให้ศาลสั่งห้ามท่านดร.สมิทธ ให้หยุดให้ข่าวเรื่องสตอร์มเซิร์จ(Storm Surge)ซะงั้นเนื่องจากสร้างความแตกตื่นให้ประชาชน อ้างว่ามีคนย้ายออกจากพื้นที่ อ้างว่ามีคนไม่กล้าให้ลูกหลานไปโรงเรียนรวมทั้งมีผลกระทบทางเศรษฐกิจไม่มีใครกล้ามาลงทุนด้วยและอีกหลายๆคำอ้าง.. (น่าเสียดายที่ซือเจ๊กลับไปค้นหาข่าวนี้ไม่เจอเสียแล้ว)พออ่านข่าวนี้ครั้งแรกถึงกับอึ้งกันไปเลยนี่มันเป็นวิธีการแก้ปัญหาที่ดีแล้วหรือนี่หลังจากคอยตามอ่านข่าวและคอยเอาใจช่วยท่านสมิทธมาตลอด แต่สุดท้ายก็โดนเล่นงานอีกจนได้เฮ้อน่าเห็นใจคนทำงานจริงๆ กลายเป็นว่าการเป็นห่วงชีวิตและทรัพยสินของประชาชน พยายามใช้ความรู้ความสามารถและประสบการณ์ที่สั่งสมมาทั้งชีวิตเพื่อคิดวิเคราะห์หาข้อมูลความจริงที่เชื่อถือได้มาบอกพวกเขาว่าพวกเขากำลังมีอันตราย และทำงานจนตัวเองไม่มีเวลาพักผ่อนนี่ เป็นความผิดหรือนี่(อนาถใจจริงๆแบบนี้คนดีเสียกำลังใจทำงานหมด)
ไม่เข้าใจเลยว่าถ้าท่านสมิทธหยุดให้ข่าวแล้วอะไรจะดีขึ้น ในเมื่อเปอร์เซ็นการเกิดสตอร์มเซิร์จ(Storm Surge)ก็ยังไม่ได้มีค่าเท่ากับ 0 นั่นหมายถึงมีโอกาสเกิดแม้จะมีเพียงไม่กี่เปอร์เซ็นก็ควรให้ความสำคัญและหาทางป้องกันไว้แต่เนิ่นๆแนวทางและวิธีการป้องกันต่างๆก็ยังไม่รู้ว่าเริ่มลงมือทำกันไปบ้างหรือยังหรือรอให้เกิดก่อนแล้วค่อยออกมาตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จแสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและขอรับผิดชอบด้วยการลาออกจากตำแหน่ง(ช่างดูยิ่งใหญ่มากมายท่านคือผู้เสียสละอันใหญ่ยิ่ง) เก้าอี้ประจำตำแหน่งไม่กี่ตัวแลกกับความเสียหายที่ประเมินค่าไม่ได้(เจริญจริงๆธรรเนียมนิยม) ดังนั้นไม่ว่ามันจะเกิดขึ้นหรือไม่ก็ตามซือเจ๊อยากให้ทุกฝ่ายหันหน้าเข้าหากันเหมือนเบียร์ช้างแล้วก็ลงมือทำอะไรสักอย่างอันเป็นการป้องกันความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้น่าจะดีกว่ารู้แต่ไม่ยอมลงมือทำอะไรสักอย่างจริงไหม..ถ้ามันไม่เกิดขึ้นก็ถือเป็นโชคดีไป ถ้ามันเกิดนี่สิเงียบเป็นหมาตด!
เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมาซือเจ๊ได้คุยกับน้องคนหนึ่งซึ่งอาศัยอยู่ในพื้นที่เสี่ยงก็เลยสอบถามไปตามเรื่องว่าผู้คนแถวนั้นเขาอยู่กันอย่างไรแล้วมีการเตรียมการรับมือกันไหม น้องเขาก็เลยบอกว่าแรกๆก็กลัวๆแต่ก็ไม่เห็นกทมจะทำอะไรเห็นแจกแผ่นพับมา ในแผ่นพับก็บอกว่าต้องเตียมอะไรบ้าง แต่สิ่งที่ขาดคืออะไรรู้ไหม?ขาดข้อมูลว่าถ้าเกิดเหตุร้ายขึ้นมาจริงๆจะให้พวกเขาอพยพไปอยู่ที่ไหน และขนย้ายกันอย่างไร หรือรอให้เกิดก่อนค่อยมาเก็บ(…)เอ้ยอพยบ อืมมน่าคิดนะทำไมไม่ยอมแจ้งหว่า.หรือว่ายังเตรียมการไม่เสร็จก็ไม่รู้หรือว่าเนื่อที่แผ่นพับไม่พอ แล้วก็ได้คุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกันด้วยซือเจ๊บอกเค้าไปว่าซือเจ๊สนใจข่าวนี้(เพราะเป็นห่วงท่านสมิทธและทีมงาน)เขาบอกว่าอยู่ดีๆออกมาบอกว่าจะเป็นอย่างนี้ใครๆก็กลัว ก็ไม่รู้จะหนีไปไหน ไม่มีที่อยู่ ไม่มีที่กิน ไม่มีญาติที่ไหนแค่นี้ก็ลำบากกันจะแย่แล้ว เค้าก็คงกลัวว่าอสังหาริมทัพย์ที่นั่นจะได้รับผลกระทบด้วยมั้งถ้าข่าวออกมาแบบนี้เกิดแน่ๆใครจะไม่กลัวเพราะดูท่านมั่นใจมาก แล้วใครจะกล้ามาซื้อใครจะกล้ามาลงทุนหล่ะเจ๊ (เออมันก็จริงของมันหว่ะ)แล้วน้องคนนั้นก็ย้อมถามซือเจ๊ว่า [...]

Read Full Post »

เฮ้อ..เผลอแผล๊บเดียวก็จะถึงเทศกาลไว้พระจันทร์อีกแล้วหรือนี่(อาทิตย์ที่ 14 กันยายน 2551) รวดเร็วจังตอนเด็กๆซือเจ๊มักจะเห็นคนจีนแถวบ้านเค้าออกเดินทางไปทำพิธีไหว้พระจันทร์กับญาติๆกัน แต่ไม่เคยเห็นตอนเขาทำพิธีเลย อยากเห็นเหมือนกันว่าเขาไหว้กันยังไงหว่า แล้วเขาต้องมีบทสวดอะไรเหมือนคนไทยไหมเนียะ พอดีซือเจ๊ไม่มีเชื้อจีน แต่ก็ชอบศึกษาศิลปะวัฒนธรรมจีนพอสมควร ถึงขั้นลงทุนซื้อหนังสือเรียนภาษาจีนฝึกเขียนฝึกอ่านภาษาจีนมาศึกษาเองกันเลยทีเดียว (แต่ว่าเขียนด้วยพู่กันทีไรตัวหนังสือไม่เคยจะเท่ากันเลยฮ่าๆขำ) อย่างเรื่องเทศกาลไหว้พระจันทร์นี้ก็เหมือนกัน ซือเจ๊ก็จะไปตามอ่านประวัติความเป็นมาของตำนานการไหว้พระจันทร์ของชาวจีนว่ามีที่มาที่ไปอย่างไรทำไมต้องไหว้มันสำคัญอย่างไร แล้วพิธีกรรมนี้มีกุสโลบาย อย่างไรแฝงไว้อยู่บ้าง(แต่วันนี้คงไม่เล่านะเดี๋ยวยาว) และที่ชอบมากที่สุดคือโคมไฟจีนเจ๊ว่ามันสวยดี ช่วงนี้หลายๆคนก็คงได้เห็นโฆษณาทางทีวีเกี่ยวกับการทำขนมไหว้พระจันทร์กันบ้างแล้วซือเจ๊ว่าเขานำเสนอได้ดีมากมันเป็นสิ่งที่หาชมได้ยากตัวซือเจ๊เองก็พึ่งเคยเห็นนี่แหล่ะ ก็สงสัยมานานแล้วว่าปั้นไงหว่าทำไมมันสวยจังแล้วรูปด้านหน้ามันตอนแรกนึกว่าแกะสลักเองซะอีกแล้วก็อยากรู้ว่าแป้งมันมีส่วนประกอบยังไง เค้าทำออกมาได้น่ากินดีแล้วก็ดูสวยจนไม่กล้าตัดกินเลยเดี๋ยวเสียรูปทรงอิอิ   สื่อที่ออกมาตามโฆษณาเป็นส่วนหนึ่งที่ดึงดูดใจและเชื้อเชิญคนที่ไม่เคยชิมให้อยากลองหาซื้อมาชิม และคนที่เคยกินอยู่แล้วลำลึกถึงรสชาติและต้องรีบไปหามาชิม ประกอบกับเป็นช่วงเทศกาลก็เลยหากินได้ไม่ยาก ซือเจ๊ก็เป็นหนึ่งในนั้นที่เห็นโฆษณาแล้วนึกอยากจะกินบ้าง อยากรู้จังว่าแต่ละคนเขาชอบไส้แบบไหนกัน สำหรับซือเจ๊ชอบอยู่ไส้เดียวคือ ทุเรียนไข่ นอกนั้นกินไม่ได้เลยล่าสุดไปลองซื้อไส้ 8 เซียนมารู้สึกว่าไม่ค่อยชอบเท่าไหร่ มันหวานเกินไปตอนนี้ก็ยังกินไม่หมดเลย คราวหลังต้องท่องไว้นึกถึงขนมไหว้พระจันทร์นึกถึง “ทุเรียนไข่” เท่านั้นจะได้ไม่เสียของ แต่ก็อย่างว่าดูจากรสชาติและไส้ของขนมก็จำเป็นต้องเลี่ยงๆกันบ้างกินได้แต่อย่าบ่อยและมากนานๆกินที เพราะมันหวานมากๆแล้วก็มีส่วนประกอบของทุเรียนอีกต่างหาก (แค่คิดก็อ้วนแล้วอิอิ) แล้วคุณหล่ะชอบกินขนมไหว้พระจันทร์ไส้อะไรกันบ้างแล้วปีนี้ได้ลองชิมหรือยังสำหรับซือเจ๊ “ทุเรียนไข่ชนะเลิศ!!”

Read Full Post »

วันนี้ซือเจ๊ไม่ได้ไปทำงานเนื่องจาก ไม่สบายและรู้สึกปวดท้องด้านซ้ายมาเป็นเวลานานเกือบสองอาทิตย์แล้ว และพยายามจะวิเคราะห์หาสาเหตุว่ามันเป็นอะไรทำไมอยู่ดีๆถึงปวดท้อง ลองวิเคราะห์อาการตัวเองอยู่หลายรอบว่ามันจะเป็นอะไรได้บ้างเพื่อนก็บอกว่าเป็นโรคกระเพราะหรือเปล่า, หรือว่าเครียดลงกระเพราะ,ปวดประจำเดือนหรือเปล่า..หรือว่าไส้ติ่ง…เฮ้อ…หลายๆอาการที่จะคิดได้เพราะรู้กันอยู่แค่นี้แหล่ะ..แต่สิ่งที่ซือเจ๊คิดกลับไม่ใช่เรื่องพวกนี้เลยกลัวเป็นมากกว่านั้นหล่ะสิ ปกติคนเจ็บมักจะรู้ตัวว่าตัวเองเจ็บมากเจ็บน้อย อาการแค่ไหนจึงจะถือว่าสมควรถึงมือหมอได้แล้ว วันนี้มันค่อนข้างมีอาการหนักเลยตัดสินใจลางานหลังจากตื่นไม่ไหวและคิดว่าขืนไปนั่งทำงานมีหวังคงปวดหนักกว่านี้เป็นแน่ จึงตัดสินใจไปพบหมอ  ไปถึงหมอก็สอบถามอาการตามปกติ หมอก็ยังคิดไม่ออกว่ามันจะเป็นอะไรเนื่องจากอาการไม่เข้าข่ายโรคใดเลย (เอ..หรือว่าเจ๊เป็นโรคสำออยหว่า?) หมอบอกว่ากระเพาะไม่ใช่ หมอสงสัย2โรคระหว่างนิ่วในกระเพาะปัสสาวะ หรือไม่ก็ลำไส้ เพราะหลังจากที่หมอกดท้องดูปรากฏว่าจุดที่ปวดอยู่สูงกว่าจุดที่เป็นส่วนของมดลูกและปีกมดลูก (ดีนะถ้าปวดต่ำกว่านี้มีหวังได้ขึ้นขาหยั่งตรวจภายในกันหล่ะ..รอดตัวไปเกือบซวยแล้วตรู) จึงตัดปัญหาเรื่องที่ผู้หญิงชอบเป็นกันออกไป หลังจากดูหลายอย่างแล้วก็ยังไม่ทราบสาเหตุ หมอจึงขอตรวจปัสสาวะและเอ็กซเรย์ช่องท้องเพื่อประกอบการวินิจฉัยอย่างละเอียดอีกที หลังจากนั่งรอผลจนตัวบิดอยู่นาน ประกอบกับฝนตกเริ่มง่วง ผลตรวจก็ออกมาจึงเข้าพบหมออีกครั้ง หมอถึงกับส่ายหน้าเพราะผลปัสสาวะปกติและฟิล์มเอ็กซเรย์ก็ไม่พบสิ่งปกติ จึงตัดโรคนิ่วในกระเพาะปัสสาวะทิ้งไป มุ่งประเด็นมาที่ลำไส้เป็นหลัก หมอบอกว่ามันเป็นจุดที่ลำไส้อยู่น่าจะเกิดจากจังหวะการบีบตัวของลำไส้ผิดปกติ หมอจึงเสนอสองแนวทางให้เลือก ระหว่าง เอายาไปกินก่อนถ้าไม่ดีขึ้นค่อยกลับมาดูอีกที หรือ ให้รับการตรวจต่ออย่างละเอียดโดยการวางยาสลบแล้วส่องกล้องดูภายในลำไส้อย่างละเอียดร่วมกับการทำอัลตร้าซาวด์ดูด้วยเพื่อให้รู้ผลแน่ชัด ซือเจ๊เลยเลือกทางแรกเพราะว่าอันที่สองที่ซือเจ๊เรียกมันว่าวิธีการ “ส่องสัตว์” มันเป็นอะไรที่ทำใจไม่ได้ฮ่าๆ..อยู่ดีๆจะมาวางยาเราแล้วส่งกล้องเข้าไปในทวารหนักได้ไงหว่า..แค่คิดก็หยองแล้วบรื๋อ!! ซือเจ๊ไม่อยากโดนส่องสัตว์แงๆ…แต่งงานก่อนค่อยตรวจได้ไหมคะหมอ..คนมันเขิน..!! (ถึงหมอจะหล่อก็เหอะอิอิ) ตอนนี้ก็เลยต้องมานั่งกินยาและลุ้นให้หายภายใน 1 อาทิตย์ไม่งั้นต้องไปพบหมอตามนัดแน่เลย สิ่งหนึ่งที่น่ากลัวถ้าเกิดว่าส่องแล้วพบว่าเป็นมะเร็งในลำไส้ทำไงดีหว่า ว๊าย!..แล้วมันมีโรคอะไรบ้างหว่าเกี่ยวกับลำไส้เนียะตายๆเจ๊เริ่มจิตตก.. น่ากลัวเจงๆหวังว่าจะไม่เป็นอะไรมากนะ..
ปล..ซือเจ๊ไม่สบายมีใครเป็นห่วงไหม?โอยๆป่วยแต่หาคนว่างให้อ้อนไม่ได้เศร้า..อ้อนแล้วจาหายป่วยน๊าใครว่างให้อ้อนที อิอิ

Read Full Post »