ใครให้เอาสันดานเจ๊มาแฉ?

ช่วงนี้หลายๆคนคงสนุกสนานกับการตามอ่านคำทำนายต่างๆ ตามเว็บไซต์และ forward mail บ้าง สำหรับการเริ่มต้นชีวิตในปีใหม่ที่จะมาถึงนี้ ซึ่งดูเหมือนจะมีหลายเจ้า หลายอาจารย์ซะเหลือเกิน จนไม่รู้ว่าอันไหนควรเชื่อ อันไหนไม่ควรเชื่อ ซือเจ๊ก็เป็นคนหนึ่งที่ชอบเรื่องการดูดวงมาตั้งแต่เด็กๆ และมาศึกษาและทดลองตามดูผลอย่างจริงจังได้ 2 ปีนี้แหล่ะ โดยส่วนตัว ซือเจ๊อ่านเพราะความชอบและสนุกไม่ได้จริงจังมาก เพราะไม่เชื่อว่ามันจะแม่น 100 % ทุกอย่างเปลี่ยนแปลงได้ด้วยการกระทำของเจ้าของดวงเอง หมั่นสร้างบุญเรื่องร้ายๆจะกลายเป็นดี อย่างน้อยก็ผ่อนหนักเป็นเบาได้ บางครั้งเรื่องบางเรื่องฟ้าลิขิตไว้แล้ว คงเลี่ยงได้ยาก ห้ามฟ้าไม่อาจห้าใจ อะจึ๋ยเกี่ยวกันไหมเนียะ ฮ่าๆ…(เริ่มออกทะเล)
ปกติถ้าอ่านคำทำนายที่บอกว่าจะมีเหตุโน้นนี่เกิดขึ้นเจ๊ไม่ค่อยชอบอ่านเท่าไหร่ แต่เจ๊จะชอบอ่านคำทำนายประมาณนี้คือทำนายลักษณะนิสัย ของคนในแต่ละราศีมากว่า ซือเจ๊ว่ามันเป็นการเก็บข้อมูลตามหลักสถิติ มันต้องใช้เวลาเก็บข้อมูลมานานพอสมควร อีกอย่างมันช่วยในการดูคน วิเคราะห์คนได้พอสมควร อาจจะไม่ใช่ทั้งหมดแต่มันก็ทำให้พอรู้เค้าโครงได้นะ เมื่อวานเจ๊ไปเจอมาเนื่อหาและท่วงทำนองที่ใช้ ดุเดือดดีจริงๆ โดยส่วนตัวที่อ่านแล้วก็ตรงพอสมควร แต่ไม่ใช่ทั้งหมดซือเจ๊ให้ 80% ตรงนะอันนี้เป็นดวงของราศีเจ๊หล่ะ ลองอ่านดูแจ่มๆ..
สาวหุ่นบาง มาดมั่น เงียบ แต่หากเธอโมโห มาดน้ำแข็งของเธออาจกลายเป็นเปลวไฟได้ เธอมีความมั่นใจสูง และสามารถทำงานได้ดีกว่าผู้ชายบางคนเสียอีก ในความรู้สึกของเธอ ผู้หญิงไม่ใช่แค่ ดอกไม้ประดับบ้าน หรือ ออฟฟิส และไม่ใช่เพศที่อ่อนแอที่ต้องการ ผู้ชายมาเป็นเกาะป้องกันตัว เธอชอบที่จะเป็นผู้คุมสถานการณ์ และซ่อนอารมณ์อ่อนไหวของเธอไว้ เธอไม่ใช่คนที่ชอบเปลี่ยนแปลงคนอื่น [...]

Read Full Post »

เกือบได้เป็นเมียแท๊กซี่แล้วไหมหล่ะ!!

เฮ้อ..เกือบไปแล้วไหมหล่ะ วันนี้ซือเจ๊มีนัดไปกินมื้อเที่ยงกับเพื่อนๆ WordPress ที่ร้านอาหารญี่ปุ่นชื่อ OOTOYA ตรงศาลาแดง หลังจากกินข้าวเที่ยงเสร็จซือเจ๊กับเพื่อนก็เดินทางไปดูสถานที่เรียนภาษาสักหน่อย แต่วันนี้เพื่อนไม่มีเรียนซะงั้น ก็เลยไปเดินเที่ยวที่ วัดแขกแล้วก็แวะไปกินเค้กกันพอกินเสร็จแล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ตอนแรกซือเจ๊กะจะกลับรถไฟฟ้า แต่ด้วยความอยากถึงห้องเร็วๆเริ่มเมื่อยเดินเยอะไปหน่อย ก็เลยเดินลงมาตรงสถานีรถไฟฟ้าศาลาแดง จากนั้นก็เห็นแท็กซี่คันหนึ่งสีม่วงๆจอดอยู่ เจ๊ก็ตรงเข้าไปถามว่าไป.. ไหมเค้าพยักหน้าเจ๊ก็ขึ้นไปนั่งตามปกติ เนื่องจากว่าที่พักของเจ๊กับศาลาแดงไม่ห่างกันมากเท่าไหร่ข้ามสะพานตากสินไปก็ถึงแระ ปกติไปไหนมาไหนส่วนใหญ่เจ๊ก็นั่งแท็กซี่ประจำ ดูจะเป็นปกติและคุ้นเคยกับความสบายไปหน่อย(อีกแล้ว)
ระหว่างนั่งรถไปเจ๊ก็ดูวิวห์ข้างทางและฟังเพลงไปตามปกติไม่ได้สนใจคนขับ เนื่องจากไม่ระแวงหรือแอะใจอะไรเลยเนื่องจากมันยังกลางวันแสกๆอยู่ และอีกราวๆ 10 นาทีจะสี่โมงเย็น แดดเปรี้ยงๆกันเลยแหล่ะ สักพักหนึ่งมันเลี้ยวไปทางช่องนนทรีย์ ซะงั้นอะเจ๊ก็ไม่ว่าอะไรเพราะมันก็ไปสะพานตากสินได้อยู่ดี สักพักเริ่มผิดปกติอีตรงรถจอดติดไฟแดงนี่แหล่ะ ที่เจ๊เริ่มจับตามองคนขับ มันทำท่าทางลุกรี้ลุกรนชอบกล ระหว่างที่รถติดไฟแดงและกำลังรอสัญญาณไฟเขียวอยู่ แล้วมันก็มองเจ๊ผ่านกระจกก่อนที่มันจะเอี้ยวตัวไปฝั่งคนขับแล้วแอบก้มหน้าทำอะไรสักอย่าง พร้อมกับหันหน้ามาปรับช่องแอร์จากนั้นเจ๊ก็เริ่มรู้สึกอึดอัด แน่นหน้าอก หายใจไม่สะดวก และมึนหัวขึ้นมาตะหงิดๆคล้ายจะหมดสติ ก็เลยแอะใจ..เอาแล้วไหมหล่ะกูโดนแล้ว รถเริ่มออกตัวแต่เนื่องจากรถติดมาก พอหมดสัญญาณแล้วยังคงเหลือรถอีก 2 คันที่ยังต้องติดไฟแดงต่อ รอบสองรวมทั้งแท๊กซี่คันที่ซือเจ๊นั่งมาด้วย ไอ้คนขับมันก็บ่นแบบลุ้นๆว่าอีกสามคันเอง เจ๊ก็เลยรีบคว้าประตูเปิดกระจกออกก่อนไม่งั้นเจ๊ตายแน่ๆเพราะหายใจไม่ออกเลยมันแน่นและจุกหน้าอกไปหมด จากนั้นก็รีบปลดล๊อครถ ระหว่างที่กำลังเปิดประตูปากก็ถามมันว่าฉีดอะไร..มันบอกน้ำหอมครับ เท่านั้นแหล่ะเจ๊รีบเผ่นลงรถแล้วก็โดนโซเซมือกุมขมับด้วยความมึนหัว กะว่าจะเรียกสติตัวเองสักหน่อย แล้วก็เดินผ่านรถหลายๆคันที่เขากำลังมองซือเจ๊อยู่ว่าทำไมอยู่ดีๆเดินลงมาจากรถทั้งๆที่รถอยู่เลนด้านขวามือด้วย เจ๊ก็ไม่สนใจรีบเดินไปเลยตอนแรกกะจะหันมาถ่ายรูปรถและหน้าคนขับพร้อมป้ายทะเบียนรถเอาไว้แจ้งความสักหน่อย แต่ด้วยความที่เริ่มมึนหัวมากขึ้น ยืนแทบจะไม่ไหวแล้วก็เลยคิดว่าเอาตัวให้รอดก่อนดีกว่าเผื่อมันวิ่งตามมา จากนั้นเจ๊ก็วิ่งไปขึ้นรถไฟฟ้าช่องนนทรีย์ ตรงนั้นมีร้านอาหารชื่อเล็กซีฟู๊ดซึ่งมีผู้คนพลุกพล่านพอควร ระหว่างขึ้นบันไดรถไฟฟ้า เจ๊ก็โทรศัพท์หาเพื่อนที่พึ่งแยกย้ายกันกลับ [...]

Read Full Post »

ลุ้นระทึกทุกสิ้นปี!

เฮ้อ..!!..เหนื่อย..กว่าชีวิตจะเดินทางมาถึงสิ้นปีได้ยากเย็นจริงๆ ต้องขออภัยช่วงนี้ซือเจ๊ติดงานเลยห่างหายจากการ up blog ไปนานเลย อยากเขียนจะแย่แต่เวลาไม่อำนวย จัดได้ว่าเหนื่อยเหาะกันเลยหล่ะช่วงนี้ เพราะต้องปั่นงานยิ๊กๆเร่งปิดงานให้ทันสิ้นปีนี้ เหลืออีกไม่กี่อาทิตย์แระ หลังจากที่โหมงานหนักประกอบกับอากาศแปลกๆเดี๋ยวร้อน เดี๋ยวหนาว เจ๊ก็ป่วยมันทุกรอบที่มันเปลี่ยนนั่นแหล่ะบอกแล้วปีนี้ป่วยปี อย่างวันนี้ก็ถือโอกาสลาป่วย หลังจากมีอาการมาหลายวันแต่ไม่กล้าลา เพราะห่วงงาน แต่อาการไม่ดีขึ้นวันนี้ก็เลยยอมลาพักผ่อนสักหน่อย มานอนดูข่าวก็เซร้งๆมึนๆ กับข่าวคราวการเมืองและเศรษฐกิจ อย่างที่รู้ๆกันอยู่ว่าเกิดอะไรขึ้น ต้องบอกตรงๆว่าดูข่าวแล้วรู้สึกหดหู่ มีอีกหลายๆมุมที่สื่อไม่ได้นำเสนอ และคนไม่ยอมมองกัน ซึ่งมุมนั้นนั่นแหล่ะคือมุมที่น่าสนใจที่สุดสำหรับซือเจ๊..แต่ไม่ขอเล่านะ พักผ่อนสมองกันบ้างเดี๋ยวจะเครียดมากไป…ยิ้มเข้าไว้.หนักแน่นเข้าไว้..อดทนเข้าไว้ก็แล้วกัน
ช่วงนี้หลายๆคนคงทำเรื่องลาพักร้อนกันไปบ้างแล้วสำหรับเดินทางท่องเที่ยวในช่วงปีใหม่ หรือบางคนก็กลับบ้านไปพักผ่อนกับครอบครัว สำหรับซือเจ๊เป็นคนหนึ่งที่ปกติแล้วไม่ชอบเดินทางในช่วงเทศกาลใหญ่ๆเช่น สงกรานต์ ปีใหม่ เนื่องจากไม่ชอบคนเยอะพลุกพล่าน ประกอบกับเป็นช่วงที่เรียนอยู่ซึ่งมักจะติดสอบ ก็เลยต้องเอาเวลาช่วงนี้มาอ่านหนังสือสอบจะดีกว่า แต่ปีนี้ดีหน่อยไม่มีเรียนแล้ว
และงานก็ดูเหมือนว่าจะเริ่มซาๆพอดี เพราะหัวหน้ารู้ว่าทุกคนจะลาพักร้อนกันเยอะ ก็เลยมีช่องให้ทุกคนลาพักร้อนได้ ถือเป็นข่าวดีสำหรับทุกๆคน ตอนนี้ซือเจ๊กำลังลุ้นว่าจะลาพักร้อนในช่วงปีใหม่ปีนี้ได้หรือเปล่า เพราะอยากกลับไปสวดมนต์ข้ามปีที่เวฬุวันด้วยท่าทางจะสนุกน่าดูเลย ถือเป็นครั้งแรกของการเข้าร่วมกิจกรรมนี้ ไว้ถ้ามีโอกาสได้ไปจริงๆจะแวะเวียนมาเล่าบรรยากาศให้ฟังกันนะคะว่าไปทำไรมาบ้าง..ช่วงนี้ก็ลุ้นระทึกกันต่อไปว่าจะลาพักร้อนได้หรือเปล่า แต่อยากกลับบ้านจัง หวังว่าคงลาได้น๊า..

Read Full Post »