สวัสดีคะทุกคน..ซือเจ๊หายหัว..เอ้ยหายหน้าไปนานเลย เนื่องจากเดือนนี้ ไปเริ่มงานที่ใหม่ ปรับเงินเดือนใหม่ ตำแหน่งใหม่ รับปีใหม่ เลยตั้งใจทำงานเป็นพิเศษ ทำให้ไม่ค่อยมีเวลามาเขียนเล่าเรื่องราวให้ฟังสักเท่าไหร่ (แก้ตัวน้ำขุ่นๆแฮ่ะๆ) ตอนนี้กลับมาแล้วก็มาตามกระแสกันสักหน่อย เผอิญว่าเมื่ออาทิตย์ก่อนพี่สาวโทรมาเมาท์เรื่องหมอดูกระดองเต่าที่มาออกรายการ VIP ทางช่อง 9 เป็นครั้งที่สอง หลังจากที่ซือเจ๊ได้มีโอกาสดูไปบ้างแล้วเมื่อตอนที่หนึ่ง แต่ดันพลาดดูตอนที่สองเพราะไม่นึกว่าะกระแสจะแรงจนชาวบ้านเรียกร้องให้เชิญมาออกรายการอีกรอบ
ซือเจ๊ไปตามดูรายการย้อนหลังมาด้วยทำให้รู้ว่า หมอดูกระดองเต่า เขาพูดและทำนายอะไรไว้ว่าอย่างไร พร้อมวิธีแก้ไข ตอนแรกนึกว่าพี่สาวพูดติดตลกว่า กระเทียมขาดตลาด ที่ไหนได้เป็นความจริง เพราะรายการเขามีภาพที่ออกสำรวจตลาดและแม่ค้าขายกระเทียมในย่านต่างๆปรากฏว่าพูดเป็นเสียงเดียวกัน ว่าหมอดูกระดองเต่าบอก คราวนี้การมาออกรายการรอบทีสองนี้ ดูเหมือนคุณหมอจะย้ำให้ฟังกันอีกรอบ รวมทั้งบอกรายละเอียดที่ชัดเจนมากขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย ซึ่งมีของอีกสิ่งหนึ่งที่หมอดูกระดองเต่าพูดถึง นั่นคือ “แป๊ะฉ่าย” หรือผักกาดขาวนั่นเอง แต่เป็นอันที่เขาใช้แขวนเพื่อ เป็นศิริมงคลสำหรับคนที่เกิดปีชง ตามราศีที่หมอดูแจ้งไว้ แต่บอกก่อนนะว่าไม่ได้หมายถึงผักกาดขาวสดๆนะคะ (เดี๋ยวไว้ไปดูภาพและรายละเอียดในคลิปแล้วกัน) สาเหตุที่ทำให้รู้ว่าแป๊ะฉ่ายขาดตลาด ก็เนื่องจากว่าวันนี้นัดเจอกับเพื่อนไว้ เลยแวะไปร้านขายของเสริมดวงของคนจีนซึ่งเขาจะขายที่นี่ประจำ ซือเจ๊ก็เหลือบมองไปเห็นหัวผักกาดขาวที่เป็นของจำลองตั้งอยู่ก็เลย เดินเข้าไปถามเขาว่า ไม่มีแบบแขวนหรือคะ? (พอดีซือเจ๊อยากซื้อไปฝากพี่สาวเพราะปีนี้เค้าชง) พ่อค้าบอกว่า ” โอโฮ่เนียะเอามาสิบอันเหลือแค่นี่แหล่ะขายดีมาก ผลิตไม่ทัน ยิ่งแบบแขวนนะไม่ได้มาเลย เขาขายโก่งราคาขึ้นอีกตะหาก แถมได้ไม่ทั่วถึงเพราะของขาด ” ใครๆก็หามาแขวนกัน
ซือเจ๊ได้ฟังก็ตกใจ แม่เจ้าดังจริงๆแฮะ ไม่ธรรมดาแล้วนะเนียะ [...]
ประวัติเอกสารสำหรับ มกราคม, 2009
ของเขาดีจริงๆ”แป๊ะฉ่าย”ขาดตลาดทันที!
Posted in My Life on มกราคม 31, 2009 | 7 Comments »
มันคืออะไร..ใครรู้..ช่วยตอบที!
Posted in สังคม on มกราคม 7, 2009 | 19 Comments »
เมื่อวานนี้หลังจากเข้าเช็คข้อมูลใน Blog ปรากฏว่ามี Incoming Link แปลกๆเข้ามาใน blog จึงตามไปดุว่าเป็นของเว็บไหนพอเข้าไปก็รู้สึกตกใจเมื่อเห็นรายละเอียดดังภาพนี้ ซึ่งตอนนี้ซือเจ๊ก็ยังหาคำตอบไม่ได้ว่ามันคืออะไร อยากรู้เหมือนกันใครรู้ช่วยตอบที…และต้องขออภัยในความไม่สะดวกสำหรับคนที่จะเข้ามาอ่าน blog ในหัวข้อดังกล่าวด้วย พอดีว่าเมื่อวานนี้หลังจากตาม incoming link ไปอ่าน blog คนคนหนึ่ง(ไม่ใช่ blog ในภาพนี้) ซึ่งใน blog นั้นมีคนนำ link เรื่องนี้ไปแปะไว้ ทำให้มีคนตาม link เข้ามาเช่นกัน ซึ่งคนกลุ่มนั้นกำลังวิพากษ์วิจารณ์เกี่ยวกับเรื่องภัยแท๊กซี่อยู่เหมือนกัน แต่เขาสรุปว่าเรื่องแท๊กซี่มอมยาไม่ใช่เรื่องจริง เขาเข้าใจว่ามันเกิดจากก๊าซคาบอนมอนอกไซต์เผาไหม้ไม่สมบูรณ์ ซึ่งเรียกอาการนี้ว่า (Carbon monoxide Poisoning) จึงทำให้ผู้โดยสารที่นั่งมามีอาการมึนงง และง่วงและพอลงจากรถก็จะมึนงงจำอะไรไม่ได้ คล้ายกับโดนมอมยา (สรุปว่าไอ้พวกที่โดนมอมยามันลวงโลกว่างั้น..) ส่วนคนขับเหตุที่ทนได้เพราะร่างกายเขาปรับสภาพได้แล้วจึงไม่มีอาการว่างั้น (คนหรือจิ๊กจกวะเนียะ..อัมตะม๊าก!)
ซึ่งในความเป็นจรึงแล้วมันก็สามารถเกิดขึ้นได้ทั้งจากสองสาเหตุนั่นแหล่ะคือทั้งโดนมอมยา และ จากการเผาไหม้ก๊าซไม่สมบูรณ์ และอีกหลายๆสาเหตุด้วย แต่จากที่ซือเจ๊โดนมาก็ขอยืนยันเลยว่า “การมอมยาโดยรถแท๊กซี่ในสังคมไทยมีจริง!!” และกำลังเริ่มกลับมาระบาดด้วย ถึงแม้ว่าคนที่เข้ามาตอบใน blog แห่งนั้นเขาจะอ้างอิงว่า CO ไม่มีกลิ่น แล้วซือเจ๊แยกออกได้อย่างไร ตอบว่าแยกด้วยประสาทสัมผัส จากความรู้สึก ก่อนและหลัง [...]
สวดมนต์ข้ามปีที่เวฬุวัน!
Posted in การปฏิบัติธรรม on มกราคม 3, 2009 | 10 Comments »
หลังจากที่ลุ้นระทึกอยู่นานว่า ปีใหม่นี้ จะได้มีโอกาสไปร่วมงานสวดมนต์ข้ามปีและทำบุญปีใหม่ ที่เวฬุวันหรือเปล่า และแล้วก็ได้มีโอกาสไปสมดังที่ตั้งใจไว้ การเดินทางไปกลับก็สะดวกสบายโล่งกว่าที่คิด ทั้งๆที่ไม่ได้จองตั๋วเดินทางล่วงหน้าเอาไว้ ตอนแรกนึกว่าจะไม่ได้กลับเสียแล้ว เนื่องจากเช้าวันที่ 27 ธันวาคม ซือเจ๊โทรสอบถามเรื่องรถที่ศูยน์บริการนครชัยแอร์ แล้วพนักงานแจ้งว่า รถถูกจองเต็มทุกเที่ยวแล้ว ฟังแล้วอึ้งแม่เจ้าแล้วตูจากลับไงละเนียะ..พี่สาวก็เลยบอกให้ซือเจ๊เดินทางไปนั่งรอรถเสริมที่ศูนย์เลย มีแน่ๆเขาไม่ปล่อยให้ตกค้างหรอก ถ้ามานั่งโทรเช็คแบบนี้คงไม่ได้กลับ (ซวยแล้วโดนดุอีก) ซือเจ๊ก็เปลี่ยนแผนพร้อมกับทำใจว่าจะรอวันนี้วันเดียวถ้าไม่มีไม่กลับแล้วหล่ะยิ่งไม่ชอบรอคอยอะไรนานๆอยู่ด้วย มันเป็นการรอแบบไร้ความหวังมากๆฮ่าๆ..ซือเจ๊ไปถึงศูนย์ตอนบ่าย 2 ครึ่งนั่งรอประมาณ 2 ชั่วโมงเจ้าหน้าที่ก็ประกาศแจ้งว่ามีรถว่าง 2 ที่นั่งแล้วพนักงานก็กวักมือเรียกซือเจ๊ (พนักงานกลายเป็นนางกวักเสียแล้ว) ให้รีบมาซื้อตั๋วโดยด่วนเดี๋ยวจะไม่ทันเพราะมีที่ซื้อตั๋วหลายที่ต้องแย่งที่กันกับคนที่ซื้อที่หมอชิต และแล้วเจ๊ก็ได้ขึ้นรถกลับขอนแก่นรอบ 18.00 น. เมื่อได้ตั๋วไปแล้วเราก็ต้องรีบจัดหาตั๋วกลับในทันที่ เลือกอยู่นานมันก็เต็มอีกแล้วทุกเที่ยว เจ้าหน้าที่แจ้งว่า มีว่างวันที่ 1 วันเดียวครับเป็นแบบ First Class ด้วยเจ๊ก็ไม่รอช้า รีบจองทันที ไม่งั้นอาจตกค้างได้ การเดินทางครั้งนี้ต้องขอขอบคุณพนักงานศูนย์บริการนครชัยแอร์เป็นอย่างมาก สำหรับความพยายามที่จะหาที่นั่งสักที่สำหรับซือเจ๊ตัวน้อยๆ อิอิ หลังกจากได้ตั๋วแล้วก็โล่งใจแล้วก็โทรแจ้งที่บ้านว่าจะกลับรอบนี้ถึงกี่โมงเค้าจะได้เตรียมตัวมารับได้ทันเวลา จากนั้นก็นั่งเล่นเน็ทระหว่างรอเวลาขึ้นรถ จนกระทั้งแบ๊ทโน๊ตบุ๊คหมด ก็ถึงเวลาขึ้นรถพอดี
หลังจากกลับถึงบ้านอย่างปลอดภัย ตื่นเช้ามาก็มีอาหารเตรียมพร้อม ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นของโปรดของซือเจ๊ทั้งนั้นเลย แล้วเจ๊จะช้าอยู่ใย..ฮ่าๆโซ๊ยซะน้ำหนักขึ้นทันตาเห็นเลย แม่เจ้าระยะเวลาไม่กี่วัน ไม่คิดว่าจะทำให้เจ๊อีดได้ขนาดนี้ (อันนี้ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ [...]