เชื่อเขาเลย”ธรรมะคือโอสถ”ของเขาดีจริงๆ!!

เมื่อวานนี้ซือเจ๊ได้มีโอกาสดูรายการเจาะใจ ซึ่งคุณเหมียว วรัตดา ภัทโรดม มาเป็นแขกรับเชิญในรายการอีกครั้ง หลังจากเคยสร้างความฮือฮามาแล้วเมื่อปีก่อน คราวนี้มาเพื่อพูดคุยในเรื่อง “สมการความรัก” โดยได้ถ่ายทอดเรื่องราวความรักที่ล้มเหลวอันเป็นประสบการณ์ตรงของตนเอง พร้อมทั้งเล่าถึงความทุกข์แสนสาหัสที่เกิดขึ้นและวิธีการจัดการกับความทุกข์นั้นได้อย่างสนุกสนานและน่าฟังทีเดียว
ซือเจ๊ไม่แน่ใจว่า คนที่ไม่เคยผ่านการปฏิบัติธรรมมาดูแล้วจะเข้าใจอารมณ์และอาการที่เขาพูดถึงหรือเปล่า แต่สำหรับคนที่เคยผ่านการปฏิบัติธรรมมา หรือเรียกง่ายๆว่าอยู่ในวงการเดียวกัน จะค่อนข้างเข้าใจดีว่าความรู้สึกเหล่านี้ มันเป็นอย่างไร ติดตรึงอยู่กับเราไปได้นานแค่ไหน นึกถึงเมื่อไหร่ก็เป็นสุขใจ เช่นคำพูดที่ว่า”จิตยิ้ม”มันเป็นความรู้สึกปลื้มปิติ ที่เป็นความสุขที่เกิดขึ้นจริงในเบื้องลึกของจิตใจเลย อันนี่แหล่ะที่เขาเรียกว่าความสุขที่แท้จริงในใจ เมื่อใดที่อารมณ์แบบนี้เกิดขึ้นถ้าจะขอพูดให้สะใจสามารถพูดได้เลยว่า “โคตรโล่ง” และถ้าใครไปปฏิบัติธรรมแล้วมีโอกาสเข้าถึงสภาวะอารมณ์นี้ได้ แม้เพียงเสี้ยววินาทีก็ถือว่ามีค่าที่สุดแล้วที่ได้พบเจอสภาวะอารมณ์แบบนี้ แต่ก็อย่างว่านะมันเกิดได้ไม่นานแล้วมันก็จากไปอยู่ดีเราจึงมีสิทธิ์ทำได้เพียงแค่ ตามรู้ ตามดูสภาวะนี้ที่เราพึงใจได้เพียงเท่านั้น ไม่สามารถไปบังคับให้มันอยู่กับเราได้นานๆ หรือขอให้มันเกิดขึ้นได้บ่อยๆ และโปรดสังเกตคำว่า พึงใจ อันนี้แหล่ะอันตรายอย่าไปปรุงแต่งหรือยินดียินร้ายกับมันมากให้วางตัวเป็นอุเบกขา ตามดู ตามรู้ให้ได้ก็พอ ตอนนี้ซือเจ๊คงไม่ขอพูดว่า “ไม่เชื่ออย่าลบหลู่” เพราะมันคงไม่เหมาะที่จะใช้คำนี้ เพราะไม่ได้ตั้งใจจะพูดให้ใครเชื่อ และก็ไม่ได้โฆษณาชวนเชื่อแต่อย่างใด แต่บอกได้คำเดียวว่า”ต้องไปปฏิบัติเพื่อให้รู้ได้ด้วยตัวเอง”สักครั้งถ้าอยากให้ชีวิตที่เหลืออยู่มีคุณค่าและใช้ชีวิตได้อย่างคุ้มค่ากับเวลาที่เหลืออยู่ซึ่งก็บอกไม่ได้ว่าแต่ละคนเหลือเวลาอีกเท่าไหร่จริงไหม?
ความทุกข์เกิดขึ้นได้กับทุกคน ไม่ว่ารวยหรือจน เงินทองก็ไม่สามารถดับทุกข์ที่เกิดในใจได้ ดังนั้นไม่ว่าใครเกิดมาก็มีทุกข์กันทั้งนั้น ใครที่ชอบบ่นว่าตัวเองเป็นทุกข์ มีแต่ทุกข์ ทำอะไรก็ทุกข์ ทำไมคนอื่นเขามีความสุขกัน ทำไมเราไม่มีบ้าง สารพัดคำถามที่ต่อว่าฟ้าดิน และโทษคนอื่น แต่ไม่เคยย้อนถามตัวเอง ย้อนดูตัวเอง เลยสักครั้งจึงไม่มีโอกาสได้รู้สักทีว่า แท้ที่จริงแล้ว ไอ้คนที่ทำให้ตัวเองเป็นทุกข์อยู่นั้นก็หาใช่คนอื่นไม่ [...]

Read Full Post »

เค้าหาว่าซือเจ๊อินเลิฟหล่ะ!!

สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะคะทุกคน..ตอนแรกซือเจ๊ไม่ได้ใส่ใจกับวันนี้สักเท่าไหร่สำหรับซือเจ๊มันก็คือวันธรรมดาวันหนึ่งเท่านั้น หาได้มีค่าอะไรมากมาย แต่เมื่อวานนี้ก็อดแปลกใจไม่ได้ว่า ทำไมพอได้เวลาเลิกงาน ชาวบ้านชาวช่อง(กลุ่มคนที่มีคู่รัก)เค้าต่างเร่งรีบกลับบ้านกัน เจ๊ก็งงว่าจะรีบกลับไปไหนกันหว่า ส่วนทีมของเจ๊กลับทำงานกันอย่างเมามัน เพราะต่างถูกจัดให้อยู่ในกลุ่ม “คนโสดสนิท” ก็เลยไม่ได้สนใจกับวันนี้เท่าไหร่จึงไม่ได้รีบร้อนที่จะกลับบ้าน ก็ทำงานและเลิกงานตามปกติ
แต่พอกลับถึงห้องนอนดูทีวีอยู่ รู้สึกว่าหอพักเงียบมากๆคนหายไปไหนกันหมดไม่รู้พอราวๆ 4 ทุ่มเพื่อนก็โทรมาชวนออกไปซื้อดอกไม้ที่ปากคลองตลาด เพื่อเตรียมทำ Surprise!! แฟนสาวในวันรุ่งขึ้น ซือเจ๊ไม่เคยไปปากคลองตลาดเลยแต่รู้ว่ามีดอกไม้เยอะ ก็เลยไปช่วยเลือกให้เพื่อนด้วย มันได้มาช่อเบอเริ่มเลย ราคาหลายตังค์อยู่ การไปซื้อดอกไม้ครั้งนี้รู้สึกประทับใจในตัวเพื่อนคนนี้มาก ดูเค้าตั้งใจเลือกสรรค์ดอกไม้เพื่อคนที่เขารัก ดูแล้วน่ารักดีจริงๆ พอเพื่อนได้ดอกไม้แล้ว เราก็เริ่มคิดแล้วว่า เราจะซื้อให้ใครหว่า (ซื้อดอกกุหลาบให้ตัวเอง) แต่ที่แน่ๆพกกล้องถ่ายรูปมาด้วยเพื่อมาเก็บภาพบรรยากาศเอาไว้ด้วย พอซื้อเสร็จก็รีบกลับเพราะดึกมากแล้วเพื่อนชายต้องรีบกลับมารายงานตัวกับผู้ปกครอง(แฟนสาว)ก่อนเข้านอน พอดีเดินผ่านร้านหนึ่งมีดอกกุหลาบดอกใหญ่มากรูปทรงสวยงาม ก้านยาวแถมขายราคาถูกกว่าร้านข้างในมาก ซือเจ๊ก็เลยนึกสนุกอย่างได้บ้างกะว่าจะเอามาถ่ายรูปดอกกุหลาบลง Flickr ของตัวเองซะหน่อย(ไม่ต้องพยายามคลิกนะเจ๊ไม่ได้ให้ link ไว้อิอิ ทำให้อยากแล้วจากปาย) ก็เลยซื้อมาหนึ่งดอกราคา 80 บาทข้างในขาย 100 บาทตอนแรกเพื่อนชายจะซื้อให้แต่เจ๊บอกว่าไม่เป็นไรเพราะเค้าจ่ายแค่ช่อนั้นช่อเดียวก็หนักหนาอยู่(เมตตามันสุอๆฮ่าๆ) เพื่อนเลยขอเลี้ยงข้าวแทนแฮ่ะๆ(เจ๊เนียนกินฟรีอีกแล้ว!!นั่งรถฟรีอีกตามเคย)
 เช้าวันนี้ซือเจ๊ตั้งใจตื่นเช้าเพื่อมา ถ่ายรูปดอกกุหลาบที่ซื้อมานี่แหล่ะอยากได้แสงตอนเช้าเพราะมันสวยดี เวลาถ่ายรูปมาจะสวยมาก และแล้วก็เป็นดังที่คาดจริงๆ ภาพออกมาสวยใช้ได้ (ไม่รู้คนอื่นว่าไงนะแต่โดยส่วนตัวชอบ) พอเจ๊ถ่ายเสร็จดอกกุหลาบนั้นก็หมดค่าเพราะมันเริ่มเหี่ยวและคอตกดูเฉาๆชอบกล (เห็นแล้วเสียดายเงินชะมัดซืื้อมาทำไมหว่าไร้สาระเจงๆเลยตู) เจ๊ก็งงไอ้ที่ซื้อๆดอกไม้ให้กันในวันวาเลนไทน์เนียะเพื่ออะไรกันหว่า ซื้อมาก็แพงแสนแพงแถม ต้องแย่งกันซื้ออีกตะหาก ซื้อมาแล้วก็อยู่ได้ไม่กี่วันเพื่ออะไรกันนี่(หรือความรักมันจะเป็นอำมตะจริงๆ [...]

Read Full Post »